Door het raam dat door de strenge vorst is voorzien van een dikke ijslaag is buiten veel beweging waar te nemen. Spelersmakelaars sjouwen met dikke tassen en contracten. Spelers volgen lijdzaam op weg naar weer een nieuwe stap in de oneindig lijkende carrière. Geld speelt blijkbaar geen enkele rol bij het nieuwe rondje in de carrousel en als een soort Dagobert Duck zwemmen de clubs ineens in het geld. Dat de centen ook snel weer verdampen is van later zorg. Hoe rap kan het beeld veranderen in korte tijd. Zelfs in het amateurvoetbal worden spelers tevoorschijn getoverd die met een buitenlands kenteken wel midden in de Nederlandse competitie aan de slag kunnen. Tot ongenoegen van de clubs die toevallig niet in een grensstreek hun domicilie hebben. Globalisering slaat ook op de Zeeuwse schaal toe.

Als je dan met de hand de binnenkant van het raam een beetje ontdoet van het aangeslagen vocht, zie je aan de andere kant figuren lopen met het hoofd diep in de kraag en de blik is niet zo vrolijk. Het zijn trainers die tot de conclusie komen dat er geen enkele eer te behalen is. Die zich zelf ooit hebben wijs gemaakt dat ze van deze groep iets moois kunnen maken en met deze palmares zich als waardevol en als trainer van naam op de kaart kunnen zetten. Dat ze niet voor niets zoveel tijd hebben gestoken in het behalen van de nodige punten voor de licentie. Maar dat de goegemeente het verhaal maar niet begrijpt, terwijl het eigenlijk toch zo simpel is. We zien Vergouwen (Terneuzense Boys) en De Nooijer (Oostkapelle) de handdoek in de ring gooien, terwijl ze toch ook optimistisch aan een nieuw seizoen waren begonnen.

Daar passeert Jan Publiek met de handen diep in de zakken en altijd mopperend over zoveel onrecht dat hem wordt aangedaan. Door zijn club, door de spelers, door die idioot van een scheidsrechter, door die man met zijn vlag die hij volgens het liedje beter ergens kan steken waar hij niet meer helemaal ongeschonden uit komt.

Nee, vooral door de KNVB. Toch een instituut is van alle clubs? Hoe halen ze het in hun hoofd om de competitie te hervatten terwijl het nog zo koud is langs de lijn met kans op regelmatige afgelastingen. Het weer heeft duidelijk invloed op het aantal toeschouwers die er weinig voor voelen om de kou te trotseren en te staan blauwbekken voor een potje voetbal.

De discussie wordt opgeroepen om de competitie anders in te delen dat er meer naar de zomer toe wordt gespeeld, dus met een kortere stop in deze periode. Maar dan hebben we ook te maken met harde en droge velden. En wat denk je van de vakantie? Die neemt toch ook niemand ons af, zelfs niet Koning Voetbal.

Het opvallendste handelsmerk van deze winter vind ik de snoods. Een stil protest van spelers tegen het spelen in de vrieskou? Of weer een nieuwe hype, ook goed voor de merchandising? De wereldvoetbal-bond is bezig om deze sjaals te gaan verbieden. Omdat ze gevaarlijk kunnen zijn in spelsituaties. Onder meer Manchester City-spelers Carlos Tévez, Mario Balotelli en Yaya Touré spelen de laatste weken met een losse kraag tegen de kou en ook Arsenal-smaakmaker Samir Nasri beschermt zijn keel tegen de lage temperaturen

Sir Alex Ferguson verbiedt zijn spelers bij Manchester United deze populaire kragen te dragen onder het motto: ”Echte mannen dragen die dingen niet”.

Ook tijdens de winterperiode is er meer dan genoeg te beleven in het wereldje.

Joop van der Laan