De bom

Hét nieuws van oktober gaat over de voetbalvrienden van Cadzand en slaat letterlijk in als een bom!

Diep in het Westen van Zeeuws Vlaanderen ligt onder het voetbalveld een Engelse vliegtuigbom van vijfhonderd pond uit de Tweede Wereldoorlog. Ze voetballen dus al jaren op een bom! Deze keer moest de middenstip wel heel diep uitgegraven worden. 

In Cadzand zullen ze in hun binnenste de klassieker uit het scheldwoordenboek van Kapitein Haddock uit “Kuifje” hebben geciteerd. Vooral nu de voetballers voor het trainen en spelen hun thuisbasis elders in de buurt moeten zoeken. De Engelsen bepalen hier met terugwerkende kracht het beeld van de wedstrijd. 

De popgroep Doe Maar geeft alsnog blijk van een vooruitziende blik met hun ode aan de bom die toch is gevallen: “het geeft niet of je rent”.

De trieste aanblik van het verlaten voetbalveld, waar geen enkele sportieve activiteit meer valt te bespeuren, nodigt uit tot een ander scenario. Geheel in het teken van deze explosieve situatie kan het bordspel stratego weer uit de kast worden gehaald, waarbij twee legers tegenover elkaar staan en de vlag van de tegenpartij moet worden veroverd. 

In dit spel speelt de bom ook een rol. Een bom wint van elk stuk dat het probeert te slaan. De hoogste stukken zijn de ruggengraat van de strijdmacht en worden gebruikt voor een sterke aanval. De lagere stukken vormen als middenrangen: de schoonmakers en het voetvolk. Tot de lage rang behoort de mineur die wel als enige een bom kan opruimen. De verkenner speelt een belangrijke rol want deze kan de rang van vijandelijke stukken onthullen. En wie de verkenners kwijt is, speelt als een blinde.

Ik zie overeenkomsten en verschillen tussen dit bordspel en het veldspel dat bij voetbal op de mat wordt gelegd. In het voetbal wordt men vaak niet gehinderd door enig strategisch inzicht. Het belang van de verkenner wordt niet op de juiste waarde geschat. De mineur blijft onbenut om de mate van explosiviteit te onderkennen.

Daardoor leven veel clubs al jaren op een bom, die bijna niet meer onschadelijk is te maken. Is het niet in financiële dan is het wel in organisatorische zin. Het recht van hun bestaan wordt zelfs bedreigd. Die bom ligt er al jaren zonder dat deze wordt opgegraven en onschadelijk gemaakt. In tegenstelling tot bij stratego dient de bom bij voetbal helaas niet als verdediging.

De spelers bekommeren zich niet over het schuilend onderaards gevaar. Zij kennen niet de wetten van het stratego. Ze nemen deel aan de schermutselingen langs de zijlijn die symbool staan voor het ontbreken van onderscheid in rangen. En maken zo de barsten in het bolwerk zichtbaar. 

De spelers die er bij een wissel een gewoonte van maken om, respectloos, de trainer voorbij te lopen. Die, zonder de spreekwoordelijke high-five, het liefst nog een enorme rotschop geven tegen een voorwerp dat ergens hun pad kruist. Die wel vorstelijk wensen te worden beloond voor hun onnavolgbare en omtrekkende bewegingen. Die echter nooit de vlag zullen veroveren. Onder het toeziend oog van de hogere rangen in de skybox. Bestuurders en spelers beseffen niet wat hun rang is in het spel en steken daardoor de lont nog verder in het kruitvat.

Het zijn ongeleide projectielen die nog gevaarlijker zijn dan een roestige vliegtuigbom. Ze hebben tot mijn verbazing nog steeds ongehinderd toegang tot het mijnenveld. Als dat maar niet eindigt in mineur ! 

Joop van der Laan