Enkele minuten voor het einde van de wedstrijd klinkt de jingle en de speaker van dienst maakt bekend wie de man of the match is geworden. De uitverkorene mag als blijk van waardering een genereus gebaar van een sponsor in ontvangst nemen.
Applaus van het publiek dat zich kan vinden in de keuze van de “ster van het veld”, een term die het weekblad Voetbal International gebruikt. Gemompel bij een deel van de aanhang die er duidelijk een andere mening op na houdt. Of spelers in het team die een ander idee hebben. Het verschil is soms groot tussen de beleving in en buiten het veld.
Paradoxaal is zelfs het benoemen van een man of the match in een wedstrijd die matig tot slecht is geweest waarin de betreffende ploeg er helemaal niets van heeft gebakken.
Zoveel mensen, zoveel meningen. Dat geldt voor het voetbal in het algemeen en vooral als het gaat om het oordeel hoe spelers zich manifesteren binnen een elftal.

Eigenlijk klopt het niet in een teamsport dat iemand op persoonlijk titel de ster van het veld is. Wel kan een speler een zodanige waarde hebben in een team dat daardoor de collectieve prestatie omhoog gaat of zijn doen en laten doorslaggevend is voor het eindresultaat. De titel MVP (Most Valuable Player) zoals in de Amerikaanse NBA is meer op zijn plaats.
Ook is er sprake van pure discriminatie. De wedstrijd wordt mede bepaald door trainers, scheidsrechters en assistenten. Deze categorieën mogen echter nooit strijden om de spreekwoordelijke eer. 

Hoe bepaal je nou of een speler de man of the match wordt? Clubs gebruiken daarvoor verschillende  methodes, variërend van heuse scoreformulieren met het geven van cijfers tot ampel overleg aan de zijlijn tussen enkele oudgedienden. Verdient een spits die alleen de bal hoeft binnen te tikken meer waardering dan een back of een keeper die doelpunten voorkomt? Of de zuivere voorzet geeft. Of bij wijze van stimulans wordt een jonge debuterende speler aangewezen. Het blijft altijd een subjectieve zaak.

De discussie heeft zelfs het niveau van de Universiteit van Leuven gehaald. “Weg met de gekleurde analyses, we willen zuivere waarnemingen”. Er is een meetinstrument ontwikkeld dat op zo eerlijk mogelijke wijze de man of the match aanwijst. Er worden feiten gemeten, zoals reddingen, goede passes, onderscheppingen, assists, doelpunten enz. Objectieve beslisregels die garant staan voor betrouw-baarheid. Er worden dus niet alleen doelpunten gemeten, want dat zou te eenzijdig zijn. Op deze manier kan elke speler, ongeacht zijn positie, in aanmerking komen voor de titel man of the match.

Laten we het maar simpel houden en zo ook de discussie levendig. Zoals we al jaren gewend zijn met het verschil van mening over buitenspel. Gezond verstand in combinatie met fingerspitsengefühl.
Voetbal blijft gelukkig een sport van emoties.

Joop van der Laan